9/26/2006

เรื่อง สังคมกิ๊ก



พัฒนากรออกท้องที่เยี่ยมเยียนร้านค้าศูนย์สาธิตการตลาดและกำลังคุยกับคุณป้าผู้จัดการก็ได้ยินเสียงดัง "ลูกฉัน..ลูกเธอ..รังแกลูกเรา" คุณป้าผู้จัดการก็เอ่ยขึ้นว่าบ้านนี่ทะเลาะกันได้ทุกวัน ผู้ชายก็มีเมียมาแล้ว ผู้หญิงก็มีผัวมาแล้ว มีลูกติดมาทั้งคู่ เวรกรรมดันมา "กิ๊ก" กันมีลูกด้วยกันอีก วันๆมีแต่เรื่องทะเลาะกัน สมัยนี้เขาไม่ค่อยถือเหมือนสมัยก่อน เขาเรียกว่าสมัยสังคมกิ๊ก พัฒนากรจึงคิดในใจว่า อ้าว แล้วใครจะแก้ล่ะ

9/25/2006

เรื่อง การคบเพื่อน



สมัยเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหงเมื่อปี 2516 เป็นชีวิตช่วงหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสุข มีชีวิต..ชีวา ความรับผิดชอบมีเรื่องเดียวคือ..การเรียนหนังสือ การดำรงชีวิตและการคบเพื่อนเต็มไปด้วยความอิสระเสรี เพื่อนๆมีให้คบและไปด้วยกันถึง 3 โรงเรียน แรกๆก็สนิทคบเพื่อนกลุ่มหนึ่งก็พากันเที่ยวเอาแต่สนุกสนานและปรากฏว่าปีแรกๆมักจะสอบไม่ผ่านหลายวิชา ผมจึงมาคิดคำนึงว่า เรามาเรียนหนังสือนี่นาทำไมถึงสอบตก ในระยะหลังผมจึงแอบปลีกตัวไปคบกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งพาเข้าห้องสมุดและอ่านหนังสือ ผลสอบออกมาว่าทุกวิชาสอบผ่านหมด ผมจึงคิดได้ว่าที่คำโบราณที่ให้ไว้ "คบคนพาล พาลไปหาผิด...คบบัณฑิต บัณฑิต พาไปหาผล"เป็นความจริงไม่ผิดเพี้ยน

9/24/2006

Best Practice



รายงานภาพ นักวิชาการพัฒนาชุมชน..ศูนย์ช่วยเหลือทางวิชาการพัฒนาชุมชนเขตที่ 5 ลำปาง..นอกจากจะได้รับไฟเขียวจาก ผอ.แล้ว ได้มีเวทีย่อยและเวทีทางการ...เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้...เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้และทุกครั้งจะต้องนำเรื่องปฏิบัติการมาหารือกันเพื่อหาแนวทางทำงานที่ดีที่สุดทั้งแบบทางการและไม่เป็นทางการ สิ่งที่ได้ตามมาคือ... Best Practice เกิดประสิทธิภาพของงานสูงสุด

9/23/2006

เรื่อง กระทงลอยฟ้า

กรรมการชุมชนบ้านปงสนุก อำเภอเมืองลำปาง ได้จัดงานสลากภัตต์ขึ้นวันที่ 22 กันยายน 2549 ณ วัดปงสนุก กลุ่มอนุรักษ์บ้านปงสนุกจึงจัดให้มีการปล่อยโคมลอยตามประเพณี เช่นเดียวกันในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 เป็นวันลอยกระทงจะมีประเพณีการปล่อยโคมลอยแข่งขันในกลุ่มลุ่มแม่น้ำวัง อำเภอเมืองลำปาง จัดโดยเทศบาลนครลำปางและขอแนะนำประเพณีปล่อยกระทงลอยฟ้า(กระทงเล็ก)ซื้อได้และปล่อยที่วัดดอยกองมู จังหวัดแม่ฮ่องสอนในวันลอยกระทงเช่นกัน

9/22/2006

เรื่อง กำลังใจ



ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผมโดนมรสุมเข้ารุมล้อม ไม่ว่าหนี้สิน การงาน ทำให้คิดที่จะตัดช่องน้อยแต่พอตัว คืนนั้น ...ก็ได้เตรียมตัวและอุปกรณ์ไว้เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะลงมือก็คิดว่าก่อนที่เราจะตาย เราควรคิดพิจารณาย้อนอดีตความเป็นมาเป็นตายครั้งสุดท้าย คิดย้อนตั้งแต่เด็ก ความคิดได้ปิ๊งเรื่องหนึ่งว่า...เรายังมีเพื่อนและคนที่รักเราอยู่...ตัวเราน่าจะมีประโยชน์อยู่บ้างไม่มากก็น้อย...แค่นั่งเป็นเพื่อนเขา...พูดคุยกับเขา...ให้กำลังใจเขา...เราก็ทำได้ โลกนี้ยังสวยงามที่เรายังมีเพื่อนและญาติพี่น้องอยู่...เราทำประโยชน์ให้กับเขาเล็กๆน้อยๆก็ยังดี คิดได้ดังนั้นแล้วผมจึงมีกำลังใจและล้มเลิกการตัดช่องน้อยแต่พอต้วแล้วหันมาสู้ชีวิตต่อไป

9/21/2006

เรื่อง ธนาคารข้าว



พ.ศ.2542 ผู้ใหญ่บ้านแม่สุขใน ตำบลวังซ้าย อำเภอวังเหนือ เข้าร้องเรียนกับพัฒนาการอำเภอว่า เดี๋ยวนี้ชาวบ้านทะเลาะกันเรื่องกลุ่มออมข้าว จึงขอให้พัฒนาการอำเภอไปประชุมที่หมู่บ้าน เวลา 20.00 น. ในที่ประชุมได้ทราบว่ามีผู้กู้ข้าวไปหลายรายแต่มี18 ราย ไม่ยอมคืนข้าว..ทำให้กิจการกลุ่ม(สมาชิก46 ราย)ล้มลงและทำให้เกิดมีการทะเลาะกันขึ้นในหมู่บ้าน พัฒนาการอำเภอจึงชี้แจงว่า กลุ่มออมข้าวเป็นกลุ่มธุรกิจเพื่อหากำไร แต่มีอีกกิจกรรมหนึ่งเป็นพระราชดำริของในหลวงคือ ธนาคารข้าว เป็นของส่วนรวมในหมู่บ้านเพื่อ 1สงเคราะห์แก่คนที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้2เพื่อสงเคราะห์ให้ยืมโดยมีดอกเบี้ยต่ำมาก เช่น ยืมข้าว 10 ถัง เมื่อข้าวใหม่ออกมาก็ให้ใช้ 11 ถังเป็นต้น 3 เพื่อแลกแรงงานให้กับคนจนที่ทำงานให้กับสาธารณะ มติที่ประชุมหมู่บ้านจึงให้เปลี่ยนเป็นธนาคารข้าว และผู้กู้ข้าวไป 18 รายตกลงพร้อมใจกันคืนข้าวภายใน 1 สัปดาห์ บ้านแม่สุขในจึงเกิดความสงบสุขและสามัคคีในเวลาต่อมา

เรื่อง ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว



ธรรมะเป็นสิ่งที่เที่ยงแท้ นานมาแล้วสมัยเมื่อผมยังเด็กอายุประมาณ 11 ขวบ ซุกซนมาก วันหนึ่งทะเลาะกับเพื่อนแย่งของเล่นซึ่งเป็นดาบพลาสติกคล้ายกับไม้บรรทัดแข็ง ปรากฏว่าเพื่อนผมแย่งไปได้ทำให้ผมโกรธมากและคิดจะทำร้ายเขา พอเข้าใกล้ผมก็รีบกระโดดเตะสุดแรง เพื่อนก็หลบและใช้ดาบพลาสติกพันที่หน้าแข้งผม ผมล้มลงครวญครางด้วยความเจ็บปวด..ญาติๆจึงพาไปโรงพยาบาล หมอทำการล้างแผลซึ่ง..ซึ่ง..เป็นที่สุดของการเจ็บปวดเข้ากระดูกดำ จึงทำให้ไม่เคยลืมเท่าทุกวันนี้ เสร็จแล้วหมอถามญาติผู้ใหญ่ว่า เด็กไปทำอะไรมา?..กระดูก..ถึงแตกและบิ่นออกเกือบ 1 เชนฯ ผมจึงนึกได้ว่า..ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว..จริงๆ

9/20/2006

เรื่อง ผู้จัดการธนาคาร



เที่ยงวัน ณ อำเภอแจ้ห่ม ผมได้นั่งรับประทานอาหารร่วมกับเพื่อนคนหนี่งซึ่งเป็นผู้จัดการธนาคาร เธอคุยถึงเรื่องการเข้าสอบสัมภาษณ์การเข้าสู่ตำแหน่งผู้จัดการธนาคารสาขาว่า คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของสำนักงานใหญ่ถามว่า...คุณเชื่อเรื่อง...นรก..สวรรค์...มีจริงหรือไม่? เธอตอบว่าเชื่อและคณะกรรมการถามต่อว่าเชื่ออย่างไร เธอตอบว่า...สวรรค์อยู่ในอก...นรกอยู่ในใจ อีกไม่นานเธอก็ได้รับคำสั่งแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการธนาคารสาขา

9/19/2006

เรื่อง พระบารมีปกเกล้า



ครอบครัวผมได้ยืดถือปฏิบัติตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงมาตลอดทำให้เกิดศิริมงคลในครอบครัวเกิดความสงบสุขร่มเย็นตลอดมาด้วยบุญญาบารมีปกเกล้า ผมและครอบครัวจึงทราบซี้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงให้แนวทางปฏิบัติจนเกิดเป็นความร่มเย็นเป็นสุขในครอบครัวทุกวันนี้

9/18/2006

เรื่อง การทำบุญ



ผมได้พาครอบครัวไปทำบุญงานสลากภัตต์ที่วัดพุทธสันติวิเวก จึงถ่ายภาพป้ายมาบอกบุญ...เผื่อมีท่านใดมีใจกุศลมีกำลังทรัพย์ที่ศรัทธาบริจาค เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาต่อไป

9/17/2006

เรื่อง อาหารจานพิเศษ



พัฒนาการอำเภอแม่พริกได้ออกท้องที่ไปเยี่ยมผู้นำอาชีพก้าวหน้าในไร่ส้ม ก็ได้พูดคุยกัน ประมาณว่าใกล้เที่ยงวัน ลูกชายและภรรยาของผู้นำก็ยกสำรับอาหารมาวางไว้ที่แค่นั่งเล่น ผู้นำก็ได้ชวนพัฒนาการอำเภอร่วมรับประทานอาหาร โดยกล่าวขอเชิญท่านร่วมรับประทานอาหาร อาหารวันนี้พิเศษจริงๆ พัฒนาการฯมองดูอาหารเป็นน้ำพริกผักและแกงอีกหนึ่งถ้วย พอพัฒนาการฯรับประทานแกงแล้วจึงเอ่ยว่า แกงนี่ใส่อะไรครับเนื้อละเอียดนิ่มกว่าเนื้อไก่อีก ผู้นำตอบว่า นี่เป็นแกงอ่อมปรุงด้วยเนื้อ...งูสิง...พัฒนาการฯได้ยินดังนั้นก็...คลื่นไส้แทบอาเจียนแล้วคิดว่า โอว...ท้องเรานี่เป็นสุสานใหญ่จริงๆขนาดงูสิงยังไม่เว้น

9/16/2006

เรื่อง เจ้าพ่อประตูผา



วันจันทร์พัฒนาการอำเภอขึ้นไปที่ว่าการอำเภองาวเพื่อลากิจอ่านหนังสือสอบเลื่อนระดับ จำนวน 5 วัน และจะไปสอบที่ กท.ม.ในวันอาทิตย์ ปรากฏว่าเสมียนปกครองนำ FAX มาให้ ข้อความว่า ให้พัฒนาการอำเภอพร้อมพัฒนากรไปอบรมที่ ศพช.เขต 5 จำนวน 5 วัน โดยให้ไปรายงานตัวในวันจันทร์นี้เวลา 13.00 น. พัฒนาการอำเภอนั่งรถราชการมาพร้อมกับพัฒนากร ระหว่างทางคุณวิศิษฐ์ฯพัฒนากรกล่าวว่า ผมสงสารหัวหน้าจังเลยทำงานก็หนักจะอ่านหนังสือสอบก็ต้องเข้ารับการอบรมอีก เอาอย่างนี้ผมจะบนบานเจ้าพ่อประตูผาให้ ต่อหน้าศาลเจ้าพ่อคุณวิศิษฐ์ฯบนบานว่า...ขอให้หัวหน้าผมสอบได้เถิด...ผมจะเลี้ยง...บุหรี่ 1 เบ้า เหล้า 1 ไห ไก่ 1 คู่ เอ้าหัวหน้าจุดประทัดบน ต่อมาไม่นานพัฒนาการอำเภอได้รับโทรศัพท์ว่า...หัวหน้าสอบได้แล้ว...ได้ที่ 254...พรุ่งนี้หัวหน้ารีบนำของมารับผมไปแก้บนด้วย

นิทาน ความพอประมาณ 3 ประเภท



ในกลุ่มผู้นำชุมชนแห่งหนึ่งได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ผู้นำคนแรกกล่าวว่า ผมวัน...วันใช้เงินไม่ถึง 100 บาท ครอบครัวผม..พอมีพอกิน..ไม่เดือดร้อนอะไร แต่ต้องอดออมไม่ฟุ้งเฟ้อ... ผู้นำคนที่สองกล่าวขึ้นอีกว่า...ทุกวันเย็นผมจะพาครอบครัวไปรับประทานอาหารดีๆใหม่ๆที่ภัตตาคารเงียบๆเพื่อสร้างบรรยากาศที่ดีในครอบครัว...เอ๊ะอย่างนี้เขาเรียกว่า...เหลือกินเหลือใช้...ผู้นำคนที่สามกล่าว และกล่าวต่อ สำหรับผมต้องจิบไวท์..ตีกอล์ฟ..พาครอบครัวไปเที่ยวต่างประเทศพร้อมกับคนรับใช้ติดตาม..ผู้นำคนที่สี่คิดว่าอย่างนี้เขาเรียกว่า...มั่งมี ศรีสุข... ท่านล่ะรู้จักตัวเองไหม?ว่ามีความพอประมาณอยู่ในประเภทใด?

9/15/2006

ตอน ประตูมาร



มิถุนายน 2535 ผมได้ย้ายไปรับราชการที่จังหวัดแพร่ ก็มีความตื้นเต้นพอควร เมื่อเดินทางไปถึงจังหวัดแพร่ก็เริ่มทำหน้าที่นักพัฒนาออกสำรวจพื้นที่และได้เจอป้ายหนึ่งเขียนว่าทางไปประตูมาร ผมอดที่จะประหลาดใจไม่ได้เมื่อไปถึงที่ทำงานจึงแอบถามเพื่อนว่า เอ จังหวัดแพร่มีประตูมารด้วยหรือเพื่อนตอบว่ามีคำว่าประตูมารคนสมัยโบราณได้ตั้งขึ้นมีความหมายว่า ทางไปสุสาน เพื่อนเข้าใจไหม ผมรีบตอบว่าเข้าใจแล้วครับ

9/14/2006

ตอน มะแล่ที



นานมาแล้ว...พัฒนากรได้รับเชิญไปร่วมพิธีกรรมมัดมือช้างของชาวปากะญอในหมู่บ้านหนึ่งของอำเภออุ้มผาง พอเสร็จพิธีพัฒนากรกำลังเดินกลับที่พักปรากฏว่ามีหญิงสาว(ทราบภายหลังว่าชื่อ มะแล่ที)ปากะญอแต่งชุดสีขาวเดินตามมา พัฒนากรจึงถามว่า เดินตามมาทำไม เธอตอบว่า...อยากจะเอาเสี่ยวมาเป็น...เตอกัวดอ...ฮ้ามันแปลว่า...สามี...พัฒนากรไม่รู้จักเธอมาก่อนจึงถามว่าเพราะอะไร...เธอตอบว่าเสี่ยวล่ำสันดีอยากจะเอาไปทำไร่ข้าวป้าง(ข้าวโพด) พัฒนากรได้แต่เดินหนีและรำพึงว่า...โถหนุ่มปากะญอแข็งแรงกว่าเรามีถมไป

9/13/2006

ตอน เกียรติยศหรือเงินตรา


พ.ศ.2537 พัฒนาการอำเภองาวได้รับการด์เชิญให้ไปร่วมงานขึ้นบ้านใหม่ของกำนัน 2 คน ซึ่งมีกำหนดวัน เวลา ตรงกันเป๊ะ พัฒนาการอำเภอจึงไปร่วมงานขึ้นบ้านใหม่ของกำนันที่มาจากอดีตผู้นำอาสาพัฒนาชุมชนซึ่งอยู่ในหมู่บ้านที่ห่างไกลมาก ต่อมาอีก 1 สัปดาห์พัฒนาการอำเภอก็ปะหน้ากำนันอีกคนหนึ่ง กำนันกล่าวว่าทำไมหัวหน้าไม่ไปงานขึ้นบ้านใหม่ผมล่ะ พัฒนาการอำเภอตอบว่าพอดีมี 2 งาน ผมจึงฝากซองร่วมทำบุญให้พัฒนากรไปแทนแล้ว กำนันโกรธและต่อว่าผมไม่เอาเงินผมจะเอาหัวหน้าๆไม่ให้เกียรติผมเลย พัฒนาการอำเภอคิด ฮือ เวรกรรมจริงๆ และได้แต่กล่าวว่า ผมขอโทษครับ

9/12/2006

ตอน เศรษฐกิจพอเพียงลุงเขียน



ณ ชุมชนแห่งหนี่ง พัฒนาการอำเภอได้พูดคุยกับกลุ่มผู้นำและในขณะนั้นลุงเขียนได้เอ่ยขี้นว่า เศรษฐกิจพอเพียงของผมคือ การไม่จ่ายสตางค์ ทุกคนตั้งใจฟังต่อว่า ผมมีเหตุมีผลของผมว่าครอบครัวผมพอมีพอกินเพราะทำการเกษตรทฤษฎีใหม่ตามแนวทางของในหลวง ข้าวปลาอาหารมีพร้อมไม่ต้องซื้อ แถมผลผลิตเหลือก็ขายและเก็บออมเงินไว้เพื่อเป็นภูมิคุ้มกันในอนาคตเป็นเรื่องพอประมาณสำหรับผมและครอบครัว พัฒนาการอำเภอถามว่า เอ แล้วความดีอันนี้ชาวบ้านใกล้เคียงเขาเอาแบบอย่างไหม ลุงเขียนตอบว่าแน่นอนเพราะผมเผยแพร่ความคิดให้พวกเขาเข้าใจและลงมือทำแล้ว

9/11/2006

ตอน อัศวินส้ม



จบจากการสัมมนาขอพบคุณหน่อยมีคนกล่าวหาคุณเรื่องส้ม พัฒนาการจังหวัดฯกล่าว ระหว่างการสัมมนาผู้ว่าราชการจังหวัดฯขอพบผู้เข้าสัมมนาเวลา14.00 น.และกล่าวว่า สำนักงาน ก.พ.ชมว่าน้ำส้มคั้นสดจากจังหวัดลำปางเป็นที่ชื่นชอบของเจ้าหน้าที่มากจึงขอร้องให้กลุ่มนำไปจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดีและวันศุกร์ด้วย เท่านั้นแหละพัฒนาการจังหวัดยิ้มจนแก้มบาน จากนั้นพี่แดงหัวหน้าฝ่ายจังหวัดก็เดินมาหาพัฒนาการอำเภอแม่พริกและกล่าวว่าหัวหน้าขอยกเลิกการพบกับคุณแล้ว พัฒนาการอำเภอจึงคิดในใจว่า โอ ตอนเช้าเรายังเป็นจำเลยถูกกล่าวหา ไงบ่ายจึงเป็นอัศวินส้มไปได้

9/10/2006

ตอน ดาบเหล็กน้ำพี้



ณ บ้านวังหมู ตำบลหาดกวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ พัฒนากรใหม่ได้ฝึกงานในหมู่บ้านมีกิจกรรมช่วยชาวบ้านเก็บใบยาสูบ(พันธุ์เจ็กดำ) เพื่อนำมาคัดกรองและตากแดดพอหมาดๆ พันเป็นกลมกรวยแล้วหั่นให้เป็นฝอย นำใบยาฝอยตากแดดต่อจนแห้งบรรจุเป็นมัดๆเพื่อนำไปจำหน่าย และได้ส่งเสริมอาชีพการเล้ยงไก่ให้กับกลุ่มเยาวชนในตำบล พัฒนากรใหม่ได้พักค้างกับครอบครัวหนึ่งมี 3 พ่อแม่ลูก ในบ้านพักมี 2 ชั้นตีฝาทึบรอบ ที่หัวบันไดชั้น 2 มีมีดดาบยาวประมาณ 1 เมตรแขวนอยู่พัฒนากรใหม่ถามว่านั้นอะไรครับ เจ้าของบ้านตอบว่า นั้นเป็นมีดดาบเหล็กน้ำพี้เป็นของโบราณตกทอด มีสรรพคุณในทางให้ครอบครัวอบอุ่นมั่งคงและช่วยป้องกันคุณไสสิ่งไม่ดีเข้ามาในบ้าน เจ้าของบ้านคุยฟุ้งอย่างชื่นชม

9/09/2006

ตอน น้ำฝาง



ตี4 ตอน พ.ศ.2538 ผมได้เดินเที่ยวในตลาดสดของอำเภองาวได้ชมสินค้าที่พ่อค้าแม่ค้านำสินค้ามาจำหน่ายอย่างคึกคัก และแลเห็นร้านขายกาแฟอยู่ร้านหนี่งมีชายสูงวัยนั่งดื่มกาแฟอยู่กลุ่มหนี่ง ผมจึงเดินเข้าไปและเอ่ยว่ากาแฟไข่ลวก 1 ที่ พอเจ้าของร้านเข้ามาเสริฟ ผมก็เห็นมีแก้วหนึ่งมีน้ำร้อนเป็นสีชมพูเข้มทำให้แปลกใจมากจึงถามว่านี่น้ำอะไร เจ้าของร้านตอบว่า น้ำฝางทำจากต้นฝางใช้แทนน้ำชา ชายสูงวัยคนหนึ่งกล่าวเสริมว่า น้ำฝางนี่เป็นสมุนไพรแก้กระสัยปวดเมื่อยแถมยังบำรุงไตขับปัสสาวะได้อย่างดี ผมจึงคิดในใจว่า เห็นทีเราคงจะเป็นแฟน น้ำฝาง นี้เสียแล้ว

9/07/2006

ตอน ไฟอำนาจ ไฟเสรี



เบรค เบรค รถกำลังจะชนกัน พรรคพวกพัฒนาชุมชนตะโกน ไกค์สาวลาวหันขวับส่งสายตายิ้มและกล่าวว่า เมืองลาวบ่มีรถซนกันและถ้าเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์เขาเรียกว่ารถ ต๋ำ กัน เอ้า โชเฟอร์ออกรถได้ไฟเขียวแล้วพวกเรากล่าว ไกล์สาวยิ้มอีกและกล่าวว่า เมืองลาวบ่มีไฟเขียว ไฟที่ออกสีแดงเขาเรียกว่าไฟอำนาจและไฟที่ออกสีเขียวเขาเรียกว่าไฟเสรี ทุกคนได้ยินดังนั้นจึงเงียบลงและไม่กล่าวอะไรอีก

9/04/2006

ตอน อาสาชวนชม

ชวนชมเป็นอาสาพัฒนาอำเภอเมืองตากได้รับการประสานงานให้ไปเป็นครูฝึกสอนการตัดเย็บเสื้อผ้าที่อำเภออุ้มผางเมื่อกลางปี 2522 แก่กลุ่มสตรีจำนวน 15 คน ใช้ระยะเวลาการฝึกอบรม 1 เดือนเต็ม พอจบหลักสูตรเบื้องต้นกลุ่มก็นัดหมายเลี้ยงส่งรับประทานอาหารร่วมกันที่น้ำตก ทีลอซู ซึ่งสวยงามมาก พอรับประทานอาหารเสร็จก็นั่งคุยกันถึงบ่ายจึงได้เวลาเดินทางกลับ ปรากฏสิ่งไม่คาดฝันเกิดขึ้น คือ...ไฟป่าไหม้โหมขึ้นทางเขาที่เป็นทางกลับที่พัก ทุกคนต่างตกใจและทำอะไรไม่ถูก ขณะนั้นเองมีสตรีคนหนึ่งเอ่ยว่า"ลมได้ตีกลับไฟโหมไปข้างล่างแล้ว" ทันใดนั้นชวนชมรีบวิ่งฝ่าคร้วไฟจางๆแล้วก็ล้มลงอีกฟากหนึ่งและแน่นิ่งไป พัฒนาการอำเภอและกลุ่มสตรีรีบวิ่งตามมา ชวนชมก็ผงะตัวนั่งขึ้นน้ำหูน้ำตาไหลเพราะครัวไฟ แล้วว่า "ประทับใจจริงๆ ทีลอซู"

9/03/2006

ตอน พระเจ้าทันใจ



พระเจ้าทันใจประดิษฐ์สถานอยู่ที่วัดพุทธสันติวิเวก บ้านนิคมหมู่ 16 อำเภอเมืองลำปาง สร้างขี้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2547 ด้วยมวลสารผสมน้ำศักดิ์สิทธ์ 108 บ่อ ไคลองค์พระ 108 องค์ ตามราชประเพณีมีองค์ธาตุครบ 32 ประการ สร้างเสร็จภายในวันเดียวคือตั้งแต่เวลา 09.00 น. - 24.00 น.เป็นพระพุทธรูปปูนหล่อขนาดใหญ่ มีพิธีเบิกพระเนตรในเวลาเที่ยงคืนและมีสิ่งอัศจรรย์เกิดขึ้น มีประชาชนในพื้นที่และชาวต่างประเทศมาบนบานขอพรก็สำเร็จเกือบทุกราย โดยเฉพาะครอบครัวของนายวีระยุทธ มณีผาย รวมอยู่ด้วย

9/02/2006

ตอน ม่อนหินเหล็กไฟ



ระหว่างอำเภอพบพระเกือบถึงอำเภอแม่สอด มีเขาสูงชันมากเรียกว่าม่อนหินเหล็กไฟ ถ้ามองภาพลงมาจากม่อนจะเห็นทิวทัศน์อันสวยงามของตัวเมืองแม่สอดเกือบทั้งหมด ระยะทางจากจุดสูงสุดของม่อนถึงตีนเขามีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร ภูมิประเทศด้านซ้ายมือเป็นหุบเหวลีกมากและด้านขวามือเป็นภูผา วันนั้น วันนั้น รถจิ๊บโดยสารจากอำเภออุ้มผางเกิดเบรคแตกจากยอดดอยม่อนหินเหล็กไฟ คนขับรถมีสติพยายามชนกองทรายข้างทางแต่มันเร็วมากและไม่ยอมหยุดมีผู้โดยสารโดดลงกองทราย 5 คน (ได้รับบาดเจ็บ) พัฒนาการอำเภอและผู้โดยสารอีก 2 คนยังไม่ยอมโดดออกจากรถ รถก็ละลิ่วลงมา(ไม่สามารถใส่เกียร์ต่ำได้) ผู้โดยสารสาวกรี๊ดร้องว่า "อาบา อาบา ช่วยด้วย"แล้วก็สลบไป พัฒนาการอำเภอตระโกนว่าให้ชนเขาด้านขวาแต่คนขับรถมีสติดีมากสามารถประคองรถไปกลางถนนถึงตีนเขาได้ด้วยความปลอดภัย ทุกคนช่วยให้หญิงสาวฟื้นและถามว่า อาบา คืออะไร หญิงสาวตอบว่า อาบา คือ พระผู้เป็นเจ้า

9/01/2006

ตอน รางวัลชีวิต



พวกเราชาวพัฒนาชุมชนทำงานหนักเพราะเป็นส่วนหนึ่งในการบำบัดทุกข์ บำรุงสุขให้กับประชาชน ปลายปี 2526 ศพช.เขต 5ได้จัดทัศนศึกษาดูงานทางภาคใต้และประเทศมาเลเชีย สิงคโปร์(ได้รับอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทยแล้ว) โดยออกค่าใช้จ่ายเอง สิ่งที่ผมประทับใจมากที่สุดคือที่เกาะเซนโตซ่า เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้นั่งกระเช้าไฟฟ้าจากแผ่นดินสิงคโปร์สู่เกาะเซนโตซ่า ต่อมาก็ได้นั่งรถไฟรอบเกาะ ซึ่งมีสถานีต่างๆให้พักผ่อน เช่น สถานีตกปลา สถานีอาบแดด สถานีเทนนิส ฯลฯ พวกเราชาวลำปาง 4 คน ได้หารือกันแล้วตกลงที่จะเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง เมื่อพวกเราเข้าเยี่ยมชมทุกคนถึงกับตะลึง โอ มีหุ่นขี้ผึ้งพระอริยะสงฆ์ไทยอยู่ด้วยและมีชาวต่างประเทศหลายรายยกมือไหว้อย่างเคารพนับถือ

8/30/2006

ตอน แหกตาสามัคคี




ปี ๒๕๔๕ พัฒนาชุมชนจังหวัดลำปางได้นำคณะไปศึกษาดูงานประเทศลาวโดยข้ามแม่น้ำโขงทางสะพานมิตรภาพจาก จ.หนองคายเข้าสู่นครเวียงจันทน์ ทางการของลาวได้ส่งไกด์สาวปริญญาโทมานำทางคณะพวกเรา พอถึงพิพิธภัณฑ์แห่งชาติลาว ไกด์สาวจึงเชิญพวกเราลงจากรถบัส พวกเรารวมกลุ่มกันและไกด์ได้เอ่ยขึ้นว่า พวกท่านมาทางนี้มาร่วมกัน..แหกตาสามัคคี..พวกเราไม่มีใครกล้าออกไปสักคน ไกด์สาวจึงเอ่ยขึ้นอีกว่า ขอโทษ คำว่าแหกตาสามัคคีเป็นภาษาลาวซึ่งแปลเป็นภาษาไทยว่า..ถ่ายรูปหมู่..พวกเราบางคนยิ้มและทุกคนรีบเดินตามไกด์สาวไปแหกตาสามัคคีทันที

8/29/2006

ตอน ระฆ้งศักดิ์สิทธิ์



กรกฎาคม 2546 ผมได้ย้ายไปรับราชการที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน วันหนี่งได้พาเพื่อนนั่งรถยนต์ขี้นไปบนพระธาตุดอยกองมู เพื่อสักการะและชมทิวทัศน์ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อนๆตื่นตาตื่นใจและเดินไปที่ระฆังใบใหญ่ที่มีหลายใบและกำลังจะตีระฆังปรากฏว่ามีหญิงขายล็อตตารี่กล่าวว่า..ถ้าอยากได้บุญก็ตีระฆังเถิดเพราะเป็นระฆังศักดิ์สิทธิ์ ตีแล้วจะได้กลับมาเยี่ยมจังหวัดแม่ฮ่องสอนอีก..พวกเราจึงถามว่าเพราะอะไรล่ะ หญิงนั้นตอบว่า เพราะมันเป็นตำนานเก่าแก่ของที่นี่ ผมจึงคิดย้อนกลับว่า มิน่าล่ะตอน พ.ศ.2526 ผมได้เดินทางไปประชุมที่จังหวัดนี้และได้ตีระฆังเสียงดังสนั่นหวั่นไหว..จีงได้กลับมารับบุญอีก แต่ขณะนี้ผมไม่ตีระฆังอีกแล้วเพราะกลัวบุญหล่นทับซ้ำสอง

ตอน ขอมดำดิน



นานมาแล้วพัฒนาการอำเภออุ้มผางได้เดินทางโดยรถยนต์รับจ้างจากอำเภออุ้มผางเพื่อไปจังหวัดตาก รถเป็นรถจิ๊บขนาดกลางค่าโดยสารคนละ 200 บาทออกจากอำเภอตอนตี 5 มีผู้โดยสารรวม 8 คน การเดินทางต้องข้ามเขตประเทศพม่า โดยถนนทางเท้า รถจะเดินได้ช้ามากและติดหล่ม ผู้โดยสารทุกคนจะต้องช่วยคนท้ายรถลากสลิงวินหน้ารถ ดันรถให้ขึ้นจากหล่มดินตลอดทาง ระหว่างคลุกโคลนทุกคนโดนหนามไผ่เกี่ยวและมีแผลเลือดออกซิบๆ แถมที่ฝ่าเท้าก็โดนแง่งหินบาดเป็นแผลเต็มไปหมด เป็น การเดินทางอย่างทุลักทุเล ทุกคนอ่อนเพลียเจ็บปวดเหนื่อยล้าและหมดแรง พอข้ามแม่น้ำเมยพ้นเขตพม่าเข้าสู่บ้านวาเล่ย์เขตอำเภอพบพระ เวลา 2 ทุ่มเศษ ทุกคนแยกย้ายกันหาบ้านพักหลับนอนอาศัย พัฒนาการอำเภอก็ไปบ้านหลังหนึ่ง มีชายชราคนหนี่งโผล่หน้าออกมาพร้อมตะเกียงแล้วร้องว่าเอ๊ะ นี่ใคร? เป็นขอมดำดินมาหรือเปล่า? พัฒนาการอำเภอได้ยินดังนั้นก็...น้ำตาเล็ด... แล้วรำพึงกับตัวเองว่า โห...ชีวิต

8/28/2006

มชช.เขา....มชช.เรา (มาตรฐานงานชุมชน)



เมื่อคราวสัมมนาถอดบทเรียนเจ้าหน้าที่พัฒนาชุมชนโครงการแก้จนฯ ณ นอร์ทเทินฮอริเทจรีสอร์ท จ.เชียงใหม่ วันที่ 22 - 24 สิงหาคม 2549 มีพัฒนาการอำเภอปง จ.พะเยา นามนายไพโรจน์ โพธิศาสตร์ ให้ข้อคิดเห็นว่า การแก้ไขปัญหาความยากจนของชุมชนจะใช้ระบบ มชช.ก็ได้ เช่น ในหมู่บ้านปัว มีครอบครัวหนึ่งไม่มีที่ดินทำกินเลยแต่ไม่มีหนี้สิน ซึ่งตรงกันข้ามกับครอบครัวที่มีที่ดินทำกิน 10-20ไร่มีแต่หนี้ เมื่อเข้าไปคุยกับครอบครัวนั้นก็ทราบว่าเขาก็มีมาตราฐานตามวิถีเขาเรียกว่า มชช.เขา ทีนี้เจ้าหน้าที่ พช.ต้องเชื่อมให้เขามาเข้า มชช.เรา และให้เขาเป็นเครือข่ายต้นแบบการแก้ไขปัญหาความยากจนในหมู่บ้านแบบให้การซึมซับเข้าไปในวิถีของครอบครัวยากจนอื่นๆ นี่แหละขอตบมือให้นักพัฒนาที่มีดวงตาที่สามและเรียกว่าเป็นการสร้างงานพัฒนาชุมชนในแนว Two -Wayแบบบูรณาการซึ่งก่อให้เกิดเป็น "นวัตกรรมใหม่" ในวงการ พช.

8/27/2006

เพลง อุ้มผาง



พ.ศ.2522 ชาวประชาสัมพันธ์อำเภอได้แต่งเพลงเพื่ออำเภออุ้มผาง 1 เพลงมีเนื้อร้องว่า"ขึ้น ฮ.มาลงอุ้มผางเนื้อที่กว้างขวางคนไทยมากมี ถึงอยู่แห่งไหนก็เปรมปรีย์ ชื่อวิไลและสวยดีบ้านแม่กลองใหม่และแม่กลองคลี ..แม่ละมุ้ง แม่จัน โมโกร..ๆ มีความสุขโขที่บ้านหนองหลวง อันพวกเรา..พัฒนากรเจ้าเก่า..ถึงไม่หล่อ ก็ไม่หลอกลวง"

8/26/2006

นิทาน เรื่องความคาดหวัง



มีเยาวชนชายคนหนึ่งมาปรึกษาพัฒนากรทั้งน้ำตาว่า ครอบครัวผมส่งผมเรียนหนังสือ พ่อผมอยากให้ผมเป็นทหาร แม่ผมอยากให้ผมเป็นหมอ พี่สาวผมอยากให้ผมเป็นครู ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดีครับ พัฒนากรจึงเอ่ยถามว่าแล้วน้องอยากจะเป็นอะไรล่ะ เยาวชนตอบว่า ผมอยากเป็นพัฒนากรเหมือนพี่ เอาล่ะซิครอบครัวนี้เห็นท่าจะทะเลาะกันแน่พัฒนากรคิด เอาอย่างนี้ตอนเย็นครอบครัวน้องกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันไหม พร้อมครับเยาวชนตอบ ถ้าอย่างนั้นน้องก็เอาเรื่องนี้หารือกันด้วยความรักและเอื้ออาทรกัน ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์เยาวชนนั้นก็วิ่งมาหาพัฒนากรและมีใบหน้ายิ้มแย้มได้กล่าวว่าครอบครัวผมตกลงกันได้แล้วผมมีความสุขเหลือเกิน พัฒนากรถามมันเป็นอย่างไรล่ะ เรื่องนี้ครอบครัวผมเห็นว่าเป็นเรื่องอนาคตของผม จึงให้ผมตัดสินใจเอง แล้วน้องตัดสินในอย่างไรพัฒนากรถามอีก เยาวชนตอบว่าผมตั้งใจจะเป็นพัฒนากร

8/25/2006

ตอน ลุงบุญหลง



ลุงบุญหลงแห่งบ้านสามขา จังหวัดลำปาง ได้เล่าถึงการแก้ไขความยากจนในครอบครัวว่า ปี 2540 ครอบครัวยากจนมากมีหนี้สิน 80,000 บาทเศษ ทำให้ครอบครัวเกิดความทุกข์แสนสาหัส ตนเองนอนไม่หลับ คืนหนึ่งแลไปเห็นขนมที่ลูกวางไว้ จึงคิดว่าเป็นสาเหตุหนึ่งของความยากจนและได้ขอร้องลูกให้ประหยัดค่าใช้จ่าย ลูกก็ขอร้องตนและภรรยาประหยัดค่าใช้จ่ายเช่นเดียวกัน ต่อมาคณะกรรมการหมู่บ้านสามขาได้ให้ทุกครัวเรือนจัดทำบัญชีรายรับรายจ่ายประจำวัน ภรรยาตนก็ไม่อยากทำเพราะไม่คุ้นเคยแต่จำเป็นต้องทำตามมติของชุมชน บัญชีครัวเรือนของลุงบุญหลงเป็นจุดเปลี่ยนวิถีชีวิตของครอบครัวทำให้ครอบครัวของลุงบุญหลงสามารถแก้ไขปัญหาความยากจนได้ ลุงบุญหลงกล่าวว่า"ผมหารายได้จากรายจ่าย"ลุงบุญหลงกล่าวเล่นๆว่าเดี๋ยวนี้ผมบอกให้ภรรยาเลิกทำบัญชีรายรับรายจ่ายประจำวันแต่...ภรรยาผมไม่ยอม...

8/24/2006

การถอดบทเรียนแก้จน 1



ศพช.เขต 5 ได้จัดสัมมนาถอดบทเรียนการแก้ไขปัญหาความยากจนของหมู่บ้านต้นแบบภาคเหนือ 6 จังหวัด ณ กัซซันรีสอรท์ จังหวัดลำพูน ระหว่างวันที่ 9 -11 สิงหาคม 2549 หมู่บ้านเป้าหมายได้แก่บ้านสามขา จ.ลำปาง บ้านจอมแจ้ง จ.เชียงใหม่ บ้านดอยจัน จ.เชียงราย บ้านห้วยเจริญราษฎร์ จ.พะเยา บ้านแม่ปิง จ.แม่ฮ่องสอน และบ้านห้วยอ้อ จ.ลำพูน วิธีการคือให้เจ้าหน้าที่เป็นผู้เอื้ออำนวย(Facilitator)และให้แกนนำของหมู่บ้าน 5 คน เล่าถึงกระบวนการชุมชนในการแก้ไขปัญหาความยากจนของตน ทุกหมู่บ้านมีความภาคภูมิใจที่หมู่บ้านตนเองเป็นต้นแบบ แกนนำจึงได้เล่ากระบวนการหมู่บ้านของตนอย่างเต็มที่และได้Best Practice ของชุมชน

8/21/2006

ตอน นางนพมาศ



พ.ศ.2538 มติที่ประชุมหัวหน้าส่วนราชการอำเภองาว ให้ทุกส่วนราชการส่งกระทงใหญ่และนางนพมาศเข้าร่วมกระบวนแห่และประกวดในวันลอยกระทงพัฒนาการอำเภอจึงนำเรื่องนี้เข้าหารือกับพัฒนากร มติเห็นพ้องว่าทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน รถกระบวนและตัวกระทงไม่มีปัญหาแต่อย่างใด สำหรับนางนพมาศไม่รู้จะหาที่ไหน ทำอย่างไรกันดี พวกเราได้แต่จ้องหน้ากัน มีพัฒนากรคนหนึ่งเอ่ยว่า เพื่อศักดิ์ศรีชาวพัฒนาชุมชน ถ้าไม่รังเกียจจะเลือกลูกสาวผมก็ได้ ในที่ประชุมเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง เมื่อถึงวันลอยกระทงพวกเราก็ร่วมกระบวนแห่และพิธีอย่างครีกครืน มีการประกาศผลรางวัลต่างๆ สำหรับผลการประกวดนางนพมาศ นางนพมาศพัฒนาชุมชนได้รางวัลชมเชย

8/20/2006

ตอน จื่อชา



ณ บ้านรักไทย บนยอดเขาจังหวัดแม่ฮ่องสอน ชาวบ้านมีอาชีพปลูกชาอูหลงขาย ผมได้พาข้าราชการส่วนกลางออกติดตามงานในพื้นที่ พอถึงเวลาเที่ยงจึงพาไปรับประทานอาหารในร้านฮ่องเต้พันปี ก็มีพนักงานมาเสริฟ์น้ำชา(ชาอูหลง) ผมจึงกล่าวว่าพวกเรา เจี้ยเต้(ซึ่งแปลว่าดื่มน้ำชา) ปรากฏว่าพนักงานสาวเสริฟ์หันมาแล้วพูดว่าเจี้ยเต้เป็นภาษาจีนกลางที่นี้ดื่มน้ำชาเขาเรียกว่า จื่อชา เป็นภาษาจีนฮ่อ ผมจึงหน้าชาก่อนดื่มน้ำชา

8/19/2006

Walk Rally:ฐานทัวร์เกาะสวรรค์



สถานะการณ์สมมุติทัวร์เกาะสวรรค์ เรือทัวร์ใกล้ล่มผู้โดยสารจะต้องลงเรือบทได้แค่ 8 คน จากจำนวน 10 คนประกอบด้วย1เด็ก2ผู้ป่วย3ผู้พิการ4ผู้ติดยา5คนชรา6กำนัน7ผู้ใหญ่บ้าน8นักกล้าม9นายก อบต.10ตำรวจ จะทิ้งใคร 2 คนให้จมไปกับเรือทัวร์ล่ะ? เฉลย...ให้ไปทั้ง 10 คน โดยผู้ที่แข็งแรง 2 คนเปลี่ยนกันว่ายน้ำตาม ข้อคิดเรื่องนี้มีว่า มนุษย์ทุกคนมีคุณค่า เรียนรู้ได้และสามารถพัฒนาศักยภาพได้

8/18/2006

ตอน พัฒนากรฝังเข็ม



ผมเจ็บตรงนี้ครับหมอ หมอจีนได้เอามือกดลงบนท้องน้อยของพัฒนากร ตรงนี้ใช่ไหม ต่อมาหมอก็นำลูกประคบอุ่นๆประคบตรงที่เจ็บบนท้องน้อยหลายครั้ง

แล้วนำเข็มที่แช่น้ำร้อนแล้วยาวประมาณ 3 นิ้ว เริ่มฝังบนท้องน้อยลึกลงไป 1 นิ้ว ไล่เรียงลงบนขาซ้ายจรดถึงฝ่าเท้าใช้เข็มจำนวน 10 เล่ม แล้วปล่อยทิ้งไว้

1 ชั่วโมง เมื่อหมอเอาเข็มออกพัฒนากรจึงถามว่าผมเป็นอะไรครับ หมอตอบว่าเส้นเกร็งลกมันเคลื่อนฝังเข็มแล้วก็หายต่อไปสมรรถนะทางเพศคุณจะดีมาก

พัฒนากรยังเป็นหนุ่มจึงคอตกและคิดในใจว่า เอ อนาคตข้างหน้าเราจะทำอย่างไรดี

8/17/2006

ตอน การป้องกันความขัดแย้ง




ผู้อำนวยการฯมอบหมายให้คุณไปอบรมหลักสูตรการป้องกันความขัดแย้งฯวันที่ 4 สิงหาคม 2549 นี้ วิทยากรจากสถาบันพระปกเกล้าเชียวนา หัวหน้าฝ่ายอำนวยการฯแจ้งให้ผมทราบ เมื่อถึงกำหนดการอบรมก็มีการลงทะเบียนและรับเอกสาร ก่อนเริ่มรายการผมได้ศึกษาเอกสารมีตอนหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจความว่า การตัดวงจรระบบความคิดเชิงลบต้องตัดด้วยระบบความคิดเชิงบวก ซึ่งผมยังไม่เห็นภาพ พอท่านวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูงได้อธิบายตอนนี้ว่า การตัดวงจรระบบความคิดเชิงลบด้วยระบบความคิดเชิงบวก เปรียบสุภาษิตไทยที่ว่า เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร ผมจึงถึงบางอ้อทันที

8/16/2006

ตอน บุคคลเป้าหมาย



พัฒนากร พัฒนากร ผู้ใหญ่บ้านหนึ่งเรียกและกล่าวว่า"นายอำเภอวิทยุมาเรียกพัฒนากรให้เข้าพบด่วน" เมื่อพัฒนากรเข้าพบนายอำเภอ นายอำเภอกล่าวว่า

คุณเป็น"บุคคลเป้าหมาย"ของจังหวัดตาก ที่จะเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรวิทยากรความมั่นคง ณ กองทัพภาคที่ 3 ส่วนหน้า จังหวัดพิษณุโลก รวม

45 วัน "ฝึกอบรมแล้วมาทำอะไรครับ"พัฒนากรเอ่ยถาม "ก็มาเป็นวิทยากรหลักของอำเภอในด้านความมั่นคง เช่น การฝึกอบรมไทยอาสาป้องกันชาติ

(ทส.ปช.) คุณรีบเก็บสัมภาระและออกเดินทางได้เพราะเขาให้ไปรายงานตัวช่วงบ่ายวันมะรืนนี้" พัฒนากรตอบ"ครับผม"

8/14/2006

ตอน แกงกะโละโป๊ะ



อ้อหมี่ อ้อหมี่ เสียงเรียกของแม่บ้านปากะญอให้พรรคพวกรับประทานอาหารที่บ้านแม่จันทะ พัฒนากรก็ร่วมล้อมวงนั่งรับประทานอาหารด้วยรวม 9 คน

อาหารมีแกงชามเดียวมีช้อนสีเขียวใบเดียวและใช้ร่วมกัน พัฒนากรสังเกตุว่าเป็นแกงต้นกล้วยใส่ไก่ ใส่กะปิ และข้าว มีรสเค็มประแล่มๆ จึงถามเสี่ยวว่า

นี่แกงอะไร เพื่อนตอบว่า มันคือแกงกะโละโป๊ะ ซึ่งเป็นอาหารชั้นดีเพื่อรับแขกกินกับข้าวสวย(โดยใช้มือ) พวกเราเวียนตักแกงคนละคำ พัฒนากรกินให้พออิ่ม

แล้วถามว่าแกงนี้ใส่อะไรเป็นพิเศษ แม่บ้านตอบว่าใส่เกลือ พริก ผงชูรส กะปิ ไก่ และผสมข้าวที่เราปลูกเอง(พันธุ์บรือแขะ)

8/13/2006

ตอน ผีตองเหลือง



พลบค่ำ บนยอดเขาถนนธงชัยพัฒนากรหนุ่ม 2 นาย กำลังเดินทาง(เท้า)ไปติดต่อราชการที่จังหวัดตาก พัฒนากรได้แลเห็นคนกลุ่มหนึ่ง 4 คน เป็นชาย

2 หญิง 2 คน แต่งกายนุ่งใบตองปิดเฉพาะของสงวน พัฒนากรจึงเข้าไปทักทายปรากฏว่าพูดภาษาไทยได้บ้างเล็กน้อย จากการคุยกับหัวหน้าครอบครัว

ทราบเป็นพ่อ 1 คน แม่ 1 คน ลูกสาว 1 คนและลูกชาย 1 คน ค่ำแล้วพวกเขากำลังหาที่พักผ่อนหลับนอน ปรากฏว่าพวกเขาเลือกที่พักติดกับหน้าผาและเอา

ศรีษะซุกไปทางหน้าผานั้น พัฒนากรได้หารือกันแล้วก็ขอร่วมพักนอนไปกับพวกเขาด้วย(เป็นผีตองเหลือง 1 คืน) รุ่งเช้าพัฒนากรจึงได้ถามว่าทำไมถึงนอน

เอาศรีษะซุกเข้าหน้าผา พวกเขาตอบว่าการนอนเอาศรีษะซุกเข้าไปในเขาเพื่อให้ผีฟ้าคุ้มครองรักษา

8/12/2006

ตอน โชคดี 3 ชั้น



พัฒนากรดีใจมากที่อำเภออุ้มผางได้ติดเครื่องปั่นไฟฟ้าและส่งกระแสไฟ ทุกวันในเวลา10.00 น. - 20.00 น. ต่อมาไม่นานอำเภอก็ได้จัดตั้งหอกระจาย
ข่าวไว้หน้าอำเภอ เพื่อกระจายข่าวเสียงตามสายทั่วเขตสุขาภิบาลอำเภอ วันหนึ่งนายอำเภอเรียกพัฒนากรเข้าพบและกล่าวว่า ผมมอบหน้าที่ให้คุณเป็น
ประชาสัมพันธ์อำเภอ พัฒนากรรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่งจึงรีบหาทีมงานประชาสัมพันธ์ ซึ่งมีข้อตกลงว่าจะดำเนินการประชาสัมพันธ์ทุกวันระหว่างเวลา17.00
น. - 19.00 น. เพื่อประชาสัมพันธ์งานของชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์

8/11/2006

ตอน สีเขียวมาแล้ว


สมัยอดีต พัฒนากรได้รับคำสั่งให้ขับขี่รถจักรยานยนต์ กอ.รมน.ของอำเภอนำนายอำเภอไปประชุมที่บ้านโมโกร อำเภออุ้มผาง พอไปถึงหมู่บ้านก็มีชายกลางคนวิ่งกระหือกระหอบเข้ามาหาและกล่าวว่า นายอำเภอสีเขียวมาแล้ว ทั้งนายอำเภอและพัฒนากรงงไม่เข้าใจ จึงถามว่าสีเขียวมันเป็นอะไร ชายนั้นรีบตอบว่า
มันคือพวกคอมมิวนิสต์ ผู้ใหญ่บ้านจึงให้ข้อมูลท่านนายอำเภอควรรีบไปเถอะเพราะจะเกิดอัตรายแก่ท่านนายอำเภอ พัฒนากรจึงรีบขับมอเตอร์ไซค์นำ นอภ.
กลับเลาะไปตามถนนเรียบลำน้ำและได้เหลียวหลังแหงนดูบนภูเขาด้านหลังก็ได้เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์แต่งชุดพลางสีเขียวแต่ไกลกำลังวิ่งลงมาจากเขา พัฒนากร
ก็ตกใจรีบบึ่งรถอย่างไม่คิดชีวิต พอพ้นรัศมีในที่ปลอดภัยพัฒนากรจึงถามนายอำเภอว่า ท่านครับทำไมพวกนั้นถึงไม่ยิงเรา ท่านตอบว่า พวกมันใช้อาวุธปืน
อาก้ารัศมีหวังผลได้แค่ 200 เมตร แต่เราห่างจากพวกมันประมาณ 500 เมตร พวกมันจึงไม่ยิงให้เสียลูกปืนไปเปล่าๆ

8/08/2006

ตอน คำสอนของพระธุดงค์


ในอดีตมีพระธุดงค์องค์หนึ่งเดินทางจากจังหวัดอุทัยธานีมาบนเทือกเขาถนนธงชัยเข้าสู่อำเภออุ้มผาง โดยปักกรดพักแรมห่างหมู่บ้านประมาณ 3 กิโลเมตรเพื่อปฏิบัติธรรมะและโปรดสัตว์ทั้งหลาย พัฒนากรมักจะแวะเวียนไปกราบนมัสการท่านเนืองๆ วันหนึ่งท่านเอ่ยว่าพรุ่งนี้อาตมาจะเดินทางออกจากอำเภออุ้มผางแล้วคืนนี้อาตมาจะพักค้างในโบสถ์วัดวิมลมังคลารามและอยากจะสอนบางอย่างให้โยมพัฒนากรด้วย คืนนั้น ท่านได้สอนพัฒนากรว่า คนเรามีโรคอยู่
2 โรค คือ โรคกายแพทย์รักษาได้ สำหรับโรคใจอันประกอบไปด้วยกิเลส โลภ โกรธ หลง ต้องรักษาด้วยคนเอง จากนั้นท่านจึงสอนให้
พัฒนากรนั่งสมาธิ กัมมัฏฐาน เบื้องต้นให้กำหนดลมหายใจเข้าออกเป็น พุทโธ เบื้องปลายไม่ให้กำหนด จากนั้นทั้งสองจึงนอนหลับไป พอพัฒนากร
ตื่นขึ้นมาประมาณ 5 นาฬิกา ปรากฏว่าไม่มีพระธุดงค์องค์นั้นแล้ว พัฒนากรพยายามตามหาทั่วอำเภอแต่ไม่พบองค์ท่านอีกเลย

8/07/2006

ตอน การทำงานในอนาคต

มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง พัฒนากรไม่อยากเข้าไปทำงานเลยเพราะว่ามีแต่ปัญหา โดยเฉพาะปัญหาเรื่องเด็ก ชาวบ้านบ่นว่าลูกป่วยบ้าง ซนบ้าง เวลาทำงานก็ไม่มีคนดูแลและกลัวว่าลูกจะเกิดอันตราย พัฒนากรก็ไปนอนคิดว่าจะทำอย่างไรดี ก็นึกได้ว่าตนเคยเข้ารับการอบรมพัฒนากรระหว่างประจำการ ผอ.เขตเคยให้โอวาทว่า การทำงานพัฒนาชุมชนต้องทำงานในอนาคตจะไม่จนตรอก พัฒนากรจึงได้นึกถึงขั้นตอนการพัฒนาเด็กทันที โอ เราต้องสำรวจข้อมูลร่วมกับชาวบ้านซึ่งมีเด็กเล็กถึง 50 กว่าคน แล้วนำไปหารือ
ในที่ประชุมหมู่บ้าน ผลปรากฏว่าเพื่อให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีจึงร่วมกันจัดตั้งศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขึ้น
...ปัญหาเรื่องเด็กในหมู่บ้านนั้นจึง...เบาบางลง

ตอน ฟ้าสยอง

นานมาแล้ว มีสายการบินหนึ่งมีเครื่องบินโดยสารรับจ้างระหว่างอำเภอแม่สอด-อำเภออุ้มผางเป็นสายการบินเอกชนชื่อฟ้าสยาม ราคาสำหรับการโดยสารต่อคนเป็นเงิน 300 บาท นับว่าแพงมากในสมัยนั้น เครื่องบินมีอยู่ลำเดียวเป็นเครื่องบินปอรต์เตอร์มีใบพัดเดียวผู้โดยสารนั่งได้ 7 คน สัมภาระไม่เกินคนละ 3 กิโลฯ
ว้นหนึ่ง พัฒนาการอำเภอมีราชการด่วนที่จังหวัดตากต้องรีบนั่งเครื่องบินโดยสาร ก็พบว่ามีผู้โดยสารจำนวน 6 คน หนึ่งในนั้นมีสรรพากรอำเภอนั่งไปด้วย
พอออกจากอำเภออุ้มผางได้ประมาณ 45 นาที เกือบถึงสนามบินอำเภอแม่สอดแล้วปรากฏว่าเครื่องยนต์ขัดข้อง หยุดหยุด หมุนหมุน ตลอดเวลา พัฒนาการ
อำเภอแลไปเห็นสรรพากรอำเภอปลุกพระเครื่องที่ห้อยมาเต็มคอ ลำตัวสั่นเทิมแกว่งไปมา พวกเราจะทำอย่างไรดี? นักบินตระโกนว่าทุกคนอยู่ในความสงบ
ผมกำลังดีเลย์เครื่องลงสนามบินแล้ว เดชะบุญเครื่องลงสนามบินได้อย่างปลอดภัย สรรพากรกล่าวว่ามันเป็นเที่ยวบินฟ้าสยอง ต่อมาอีกไม่นานกรมการบิน
พานิชย์สั่งให้บริษัทนำเครื่องบินดังกล่าวไปตรวจสภาพและวินิจฉัยให้ระง้บการใช้เครื่องบินลำนี้ เพราะเป็นเครื่องบินเก่าที่ซื้อมาจากต่างประเทศและไม่ปลอดภัย

8/06/2006

อาสาสมัครพิทักษ์ป่า


อำเภอแห่งหนึ่งในภาคเหนือของประเทศ มีหมู่บ้านแห้งแล้งหมู่บ้านหนี่งชึ่งชาวบ้านเดือดร้อนมาก ตัวผู้ใหญ่บ้านเป็นกำนันของตำบลด้วย
ได้เข้าพบร้องเรียนต่อ นอภ.อำเภอนั้น นอภ.จึงสั่งให้พัฒนาการอำเภอช่วยดูแลเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชน พัฒนาการ
อำเภอจึงเดินทางไปพูดคุยกับผู้ใหญ่บ้าน(กำนัน)นั้น และผู้ใหญ่บ้านจึงนัดหมายให้ชาวบ้านมาประชุมกัน แล้วก็ร่วมประชาคมกัน โดยให้
แกนนำของหมู่บ้านร่วมกับเจ้าหน้าที่ตั้งคำถามกับชาวบ้าน ถาม-ทำไมบ้านเราถึงไม่มีน้ำ ตอบ-เพราะฝนไม่ตก ถาม-ทำไมฝนไม่ตก
ตอบ-เพราะความชุ่มชื้นในอากาศมีน้อยมาก ถาม-ทำไมความชุ่มชื้นในอากาศมีน้อย ตอบ-เพราะไม่มีป่าไม้ เมื่อพบสาเหตุแล้วชาวบ้าน
จึงพูดคุยหาทางออก ผลสรุปชัดเจนว่าให้ปิดป่าโดยให้หมู่บ้านตั้งชุมยามเฝ้าระวัง และถ้าเด็กเห็นผู้ใดตัดไม้ก็ให้มารายงานกับคณะกรรม
หมู่บ้านเพื่อรับรางวัลครั้งละ 500 บาท รุ่งขึ้นปีต่อมาน้ำในลำห้วยก็ไหลกลับมาอีกครั้ง ทำให้ชาวบ้านปลื้มและดีใจเป็นอันมาก นอภ.
ป่าไม้อำเภอ พัฒนาการอำเภอและผู้ที่เกี่ยวข้องจึงได้หารือกันจัดทำโครงการ ฝึกอบรมอาสาสมัครพิทักษ์ป่าขี้น โดยให้ผู้ใหญ่บ้านและ
ทีมงานหมู่บ้านดังกล่าวมาเป็นวิทยากร

8/04/2006

ตอน ความเชื่อ



ชาวปากะญอกลุ่มหนึ่งมีความเชื่อเรื่องหนึ่งที่พัฒนากรเห็นว่าเป็นเรื่องแปลก พวกเขาชอบปลูกบ้านที่อยู่อาศัยเป็นบ้านฟากทำด้วยไม้ไผ่ยกพื้นสูงไม่เกิน

2 เมตร บันไดขึ้นบ้านมีประมาณ 3 - 4 ขั้น และทำด้วยไม้ไผ่เช่นเดียวกัน ความเชื่อพวกเขามีว่าหากมีคนขึ้นบันไดบ้านเขาและบันไดหักลง

จะเป็นเรื่องดีมีมงคลทำให้บ้านร่มเย็นเป็นสุขเกิดความมั่งคั่งทรัพย์สินไหลเทมา หากมีคนลงบันไดแล้วหักเป็นเรื่องไม่ดีอัปมงคลต้องรีบย้ายบ้านหรือ

เผาทิ้งเสีย ความสำคัญอยู่ที่พัฒนากรต้องเข้าใจเขาให้เกียรติในความเชื่อเขา ดั่งคำว่า ความเชื่อของข้าใครอย่าแตะ

8/02/2006

ตอน ดวงตาที่ 3


16 มกราคม 2521 มีบุคคลกลุ่มหนึ่งได้บรรจุเป็นพัฒนากรจำนวน 200 คนทั้งชายและหญิง มีการฝึกอบรมก่อนประจำการ 3 เดือนโดยแยกกันฝึกอบรม ณ ศพช.เขต 3 จังหวัดอุบลราชธานี และ ศพช.เขต 5 จังหวัดลำปาง แห่งละ 100 คน ณ ศพช.เขต 5 มีอาจารย์วิทยากรท่านหนึ่งได้ประสาทวิชาการให้พัฒนากรใหม่ว่า"การเป็นพัฒนากรต้องมีดวงตาที่ 3" ทุกคนยังไม่เข้าใจ จนกระทั่งมีการเรียนการจัดเก็บข้อมูลพื้นฐานชุมชนและการวิเคราะห์ข้อมูล พัฒนากรใหม่จึงถึงบางอ้อ ว่าการมีดวงตาที่ 3 คือ การรู้ข้อมูลพื้นฐานชุมชนและสามารถวิเคราะห์ได้

8/01/2006

ตอน ความรักชาติ

นานมาแล้ว มีพัฒนากรคนหนึ่งได้รู้จักผู้นำกลุ่มกระเหรี่ยงในเขตประเทศพม่า เช้าวันหนึ่งได้ร่วมวงดื่มกาแฟและสนทนากัน ผู้นำกระเหรี่ยงกล่าวว่าเสี่ยวรับราชการไทยเงินเดือนเท่าไร พัฒนากรรีบตอบทันทีว่า 1,750 บาท งั้นเสี่ยวมาทำงานกับเฮา เฮาจะให้เงินเดือน 15,000 บาท พัฒนากรคิดและตอบว่า
ขอบคุณ พ่อแม่พี่น้องเฮาเป็นคนไทยเฮาจะไปถามความเห็นของพวกเขาก่อนเฮาจึงขอคิดดูก่อน ผู้นำกระเหรี่ยงเป็นคนฉลาดรู้ว่าพัฒนากรปฏิเสธแล้ว
ตั้งแต่บัดนั้นเป็นค้นมาพัฒนากรยังคบหากับหัวหน้ากลุ่มกระเหรี่ยงนั้นเหมือนเดิม แต่หัวหน้ากลุ่มกระเหรี่ยงไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีกเลย