ขอให้รวย ขอให้รวย

ขอให้รวย ขอให้รวย ทุกๆท่าน โดยเฉพาะวันที่ 1 ตุลาคม 2549 ณ สลากกินแบ่งครับ

กลยุทธ์ ปากส้ม ก้นหวาน

ประมาณปี 2524 ผมมีความรู้สึกรักและเคารพท่านพัฒนาการจังหวัดท่านหนึ่ง เพื่อนๆที่มาพูดคุยกับผมหลายๆคนมักจะคุยในทำนองเดียวกันว่าพัฒนาการจังหวัดได้คุยว่าผมเป็นคนดีและเป็นคนเก่งเป็นประจำ...ทำให้ผมมีกำลังใจทุ่มเทกับการงานในหน้าที่...วันหนึ่งผมกำลังจะผลักม่านบังตาเข้าพบพัฒนาการจังหวัดแต่ก็ได้ยินเสียงท่านพูดคุยกับหัวหน้าส่วนราชการจังหวัดคนหนึ่งว่า...เอาอย่างผมซิเวลาจะชมเขาต้องชมให้เพื่อนเขาฟัง..เพื่อให้เพื่อนเขาไปเล่าให้ตัวเขาฟัง..เป็นกลยุทธ์ ปากส้ม ก้นหวาน ผมได้ยินดังนั้นก็นึกในใจว่า อ้า ผมต้องมนต์กลยุทธ์หัวหน้าเสียแล้ว

ขำขัน เรื่องใครผิด

ในคราวสัมมนาครั้งหนึ่งในภาคเหนือ มีผู้เข้าร่วมสัมมนา จำนวน 50 คน วันนั้นอาหารกลางวันอร่อยมากทำให้ภาคบ่ายผู้เข้ารับการสัมมนาง่วงนอนมาก ทันใดนั้นวิทยากรขอทายปัญหาภาคเหนือว่า...ปี๋หนานกินเหล้า...ตุ๊เจ้าเอาเมีย..ใครผิด? ทุกคนจะตอบว่าผิดทั้งคู่ จริงจริงวิทยากรเฉลยว่า คนผิดจริงคือปี๋หนาน...คือผิดศีล 5 สำหรับตุ๊เจ้าเอาเมียหมายความว่า...พระเอาพี่หนานกลับบ้าน(เอาเมีย..ภาษาเหนือแปลว่าเอากลับบ้าน)

เรื่อง กลุ่มออมทรัพย์ฯบ้านทุ่งฮ่าง

พัฒนาการอำเภอไปร่วมงานวันเด็กที่บ้านทุ่งฮ่าง มกราคม 2542 พอพบกับกำนันพื้นที่ พัฒนาการอำเภอกล่าวว่า โอโห บ้านทุ่งฮ่างจัดงานวันเด็กใหญ่โตมาก กำนันได้ยินดังนั้นจึงโอ่ว่า มันเป็นแรงผลักดันจากสมาชิกกลุ่มออมทรัพย์ฯที่มีค่อนหมู่บ้าน มีเงินสัจจะสะสมกว่า 2 ล้านบาท อบต.และโรงเรียนยังขอแจมมีส่วนร่วมด้วย กลุ่มออมทรัพย์จึงให้เงินดำเนินการ 2 หมื่นบาทและให้สมาชิกทุกคนนำของขวัญของรางวัลมาด้วยคนละไม่ต่ำกว่า100บาท ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ท่านพัฒนาการอำเภอล่ะ จะมีส่วนร่วมไหม ผมร่วม 500 บาทครับ

เรื่อง โรงแรมชั้นเลิศ

บนรถบัสทัวร์ประเทศลาว คณะทัวร์ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของไกด์สาว เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ชายหนุ่มคนหนึ่งถามว่า"อาหารประจำชาติลาวเป็นอาหารอะไร?" เธอตอบ"ต๋ำบักฮุง ซิแซ่บ กระดี้..กระด้า" หมายความว่า ส้มตำ อร่อยมาก หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยว่า "เราควรไปหาอะไรกินที่โรงแรมชั้นหนึ่งดีไหม" ไกด์สาวให้ข้อมูลว่า โรงแรมชั้นหนึ่งในลาวไม่มีร้านอาหารนี่ หญิงสาวจึงถามอีกว่า"เป็นโรงแรมชั้นหนึ่งอะไรไม่มีร้านอาหาร" ไกด์สาวรีบตอบว่า"โรงแรมชั้นหนึ่งหมายถึงโรงแรมชั้นเดียว โรงแรมอย่างดีเขาเรียกว่าโรงแรมชั้นเลิศ" หญิงสาวต่อคำว่า..ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกินอาหารในโรงแรมชั้นเลิศกันนะ

เรื่อง สังคมกิ๊ก

พัฒนากรออกท้องที่เยี่ยมเยียนร้านค้าศูนย์สาธิตการตลาดและกำลังคุยกับคุณป้าผู้จัดการก็ได้ยินเสียงดัง "ลูกฉัน..ลูกเธอ..รังแกลูกเรา" คุณป้าผู้จัดการก็เอ่ยขึ้นว่าบ้านนี่ทะเลาะกันได้ทุกวัน ผู้ชายก็มีเมียมาแล้ว ผู้หญิงก็มีผัวมาแล้ว มีลูกติดมาทั้งคู่ เวรกรรมดันมา "กิ๊ก" กันมีลูกด้วยกันอีก วันๆมีแต่เรื่องทะเลาะกัน สมัยนี้เขาไม่ค่อยถือเหมือนสมัยก่อน เขาเรียกว่าสมัยสังคมกิ๊ก พัฒนากรจึงคิดในใจว่า อ้าว แล้วใครจะแก้ล่ะ

เรื่อง การคบเพื่อน

สมัยเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหงเมื่อปี 2516 เป็นชีวิตช่วงหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสุข มีชีวิต..ชีวา ความรับผิดชอบมีเรื่องเดียวคือ..การเรียนหนังสือ การดำรงชีวิตและการคบเพื่อนเต็มไปด้วยความอิสระเสรี เพื่อนๆมีให้คบและไปด้วยกันถึง 3 โรงเรียน แรกๆก็สนิทคบเพื่อนกลุ่มหนึ่งก็พากันเที่ยวเอาแต่สนุกสนานและปรากฏว่าปีแรกๆมักจะสอบไม่ผ่านหลายวิชา ผมจึงมาคิดคำนึงว่า เรามาเรียนหนังสือนี่นาทำไมถึงสอบตก ในระยะหลังผมจึงแอบปลีกตัวไปคบกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งพาเข้าห้องสมุดและอ่านหนังสือ ผลสอบออกมาว่าทุกวิชาสอบผ่านหมด ผมจึงคิดได้ว่าที่คำโบราณที่ให้ไว้ "คบคนพาล พาลไปหาผิด...คบบัณฑิต บัณฑิต พาไปหาผล"เป็นความจริงไม่ผิดเพี้ยน

Best Practice

รายงานภาพ นักวิชาการพัฒนาชุมชน..ศูนย์ช่วยเหลือทางวิชาการพัฒนาชุมชนเขตที่ 5 ลำปาง..นอกจากจะได้รับไฟเขียวจาก ผอ.แล้ว ได้มีเวทีย่อยและเวทีทางการ...เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้...เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้และทุกครั้งจะต้องนำเรื่องปฏิบัติการมาหารือกันเพื่อหาแนวทางทำงานที่ดีที่สุดทั้งแบบทางการและไม่เป็นทางการ สิ่งที่ได้ตามมาคือ... Best Practice เกิดประสิทธิภาพของงานสูงสุด

เรื่อง กระทงลอยฟ้า

กรรมการชุมชนบ้านปงสนุก อำเภอเมืองลำปาง ได้จัดงานสลากภัตต์ขึ้นวันที่ 22 กันยายน 2549 ณ วัดปงสนุก กลุ่มอนุรักษ์บ้านปงสนุกจึงจัดให้มีการปล่อยโคมลอยตามประเพณี เช่นเดียวกันในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 เป็นวันลอยกระทงจะมีประเพณีการปล่อยโคมลอยแข่งขันในกลุ่มลุ่มแม่น้ำวัง อำเภอเมืองลำปาง จัดโดยเทศบาลนครลำปางและขอแนะนำประเพณีปล่อยกระทงลอยฟ้า(กระทงเล็ก)ซื้อได้และปล่อยที่วัดดอยกองมู จังหวัดแม่ฮ่องสอนในวันลอยกระทงเช่นกัน

เรื่อง กำลังใจ

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผมโดนมรสุมเข้ารุมล้อม ไม่ว่าหนี้สิน การงาน ทำให้คิดที่จะตัดช่องน้อยแต่พอตัว คืนนั้น ...ก็ได้เตรียมตัวและอุปกรณ์ไว้เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะลงมือก็คิดว่าก่อนที่เราจะตาย เราควรคิดพิจารณาย้อนอดีตความเป็นมาเป็นตายครั้งสุดท้าย คิดย้อนตั้งแต่เด็ก ความคิดได้ปิ๊งเรื่องหนึ่งว่า...เรายังมีเพื่อนและคนที่รักเราอยู่...ตัวเราน่าจะมีประโยชน์อยู่บ้างไม่มากก็น้อย...แค่นั่งเป็นเพื่อนเขา...พูดคุยกับเขา...ให้กำลังใจเขา...เราก็ทำได้ โลกนี้ยังสวยงามที่เรายังมีเพื่อนและญาติพี่น้องอยู่...เราทำประโยชน์ให้กับเขาเล็กๆน้อยๆก็ยังดี คิดได้ดังนั้นแล้วผมจึงมีกำลังใจและล้มเลิกการตัดช่องน้อยแต่พอต้วแล้วหันมาสู้ชีวิตต่อไป

เรื่อง ธนาคารข้าว

พ.ศ.2542 ผู้ใหญ่บ้านแม่สุขใน ตำบลวังซ้าย อำเภอวังเหนือ เข้าร้องเรียนกับพัฒนาการอำเภอว่า เดี๋ยวนี้ชาวบ้านทะเลาะกันเรื่องกลุ่มออมข้าว จึงขอให้พัฒนาการอำเภอไปประชุมที่หมู่บ้าน เวลา 20.00 น. ในที่ประชุมได้ทราบว่ามีผู้กู้ข้าวไปหลายรายแต่มี18 ราย ไม่ยอมคืนข้าว..ทำให้กิจการกลุ่ม(สมาชิก46 ราย)ล้มลงและทำให้เกิดมีการทะเลาะกันขึ้นในหมู่บ้าน พัฒนาการอำเภอจึงชี้แจงว่า กลุ่มออมข้าวเป็นกลุ่มธุรกิจเพื่อหากำไร แต่มีอีกกิจกรรมหนึ่งเป็นพระราชดำริของในหลวงคือ ธนาคารข้าว เป็นของส่วนรวมในหมู่บ้านเพื่อ 1สงเคราะห์แก่คนที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้2เพื่อสงเคราะห์ให้ยืมโดยมีดอกเบี้ยต่ำมาก เช่น ยืมข้าว 10 ถัง เมื่อข้าวใหม่ออกมาก็ให้ใช้ 11 ถังเป็นต้น 3 เพื่อแลกแรงงานให้กับคนจนที่ทำงานให้กับสาธารณะ มติที่ประชุมหมู่บ้านจึงให้เปลี่ยนเป็นธนาคารข้าว และผู้กู้ข้าวไป 18 รายตกลงพร้อมใจกันคืนข้าวภายใน 1 สัปดาห์ บ้านแม่สุขในจึงเกิดความสงบสุขและสามัคคีในเวลาต่อมา

เรื่อง ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว

ธรรมะเป็นสิ่งที่เที่ยงแท้ นานมาแล้วสมัยเมื่อผมยังเด็กอายุประมาณ 11 ขวบ ซุกซนมาก วันหนึ่งทะเลาะกับเพื่อนแย่งของเล่นซึ่งเป็นดาบพลาสติกคล้ายกับไม้บรรทัดแข็ง ปรากฏว่าเพื่อนผมแย่งไปได้ทำให้ผมโกรธมากและคิดจะทำร้ายเขา พอเข้าใกล้ผมก็รีบกระโดดเตะสุดแรง เพื่อนก็หลบและใช้ดาบพลาสติกพันที่หน้าแข้งผม ผมล้มลงครวญครางด้วยความเจ็บปวด..ญาติๆจึงพาไปโรงพยาบาล หมอทำการล้างแผลซึ่ง..ซึ่ง..เป็นที่สุดของการเจ็บปวดเข้ากระดูกดำ จึงทำให้ไม่เคยลืมเท่าทุกวันนี้ เสร็จแล้วหมอถามญาติผู้ใหญ่ว่า เด็กไปทำอะไรมา?..กระดูก..ถึงแตกและบิ่นออกเกือบ 1 เชนฯ ผมจึงนึกได้ว่า..ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว..จริงๆ

เรื่อง ผู้จัดการธนาคาร

เที่ยงวัน ณ อำเภอแจ้ห่ม ผมได้นั่งรับประทานอาหารร่วมกับเพื่อนคนหนี่งซึ่งเป็นผู้จัดการธนาคาร เธอคุยถึงเรื่องการเข้าสอบสัมภาษณ์การเข้าสู่ตำแหน่งผู้จัดการธนาคารสาขาว่า คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของสำนักงานใหญ่ถามว่า...คุณเชื่อเรื่อง...นรก..สวรรค์...มีจริงหรือไม่? เธอตอบว่าเชื่อและคณะกรรมการถามต่อว่าเชื่ออย่างไร เธอตอบว่า...สวรรค์อยู่ในอก...นรกอยู่ในใจ อีกไม่นานเธอก็ได้รับคำสั่งแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการธนาคารสาขา

เรื่อง พระบารมีปกเกล้า

ครอบครัวผมได้ยืดถือปฏิบัติตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงมาตลอดทำให้เกิดศิริมงคลในครอบครัวเกิดความสงบสุขร่มเย็นตลอดมาด้วยบุญญาบารมีปกเกล้า ผมและครอบครัวจึงทราบซี้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงให้แนวทางปฏิบัติจนเกิดเป็นความร่มเย็นเป็นสุขในครอบครัวทุกวันนี้

เรื่อง การทำบุญ

ผมได้พาครอบครัวไปทำบุญงานสลากภัตต์ที่วัดพุทธสันติวิเวก จึงถ่ายภาพป้ายมาบอกบุญ...เผื่อมีท่านใดมีใจกุศลมีกำลังทรัพย์ที่ศรัทธาบริจาค เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาต่อไป

เรื่อง อาหารจานพิเศษ

พัฒนาการอำเภอแม่พริกได้ออกท้องที่ไปเยี่ยมผู้นำอาชีพก้าวหน้าในไร่ส้ม ก็ได้พูดคุยกัน ประมาณว่าใกล้เที่ยงวัน ลูกชายและภรรยาของผู้นำก็ยกสำรับอาหารมาวางไว้ที่แค่นั่งเล่น ผู้นำก็ได้ชวนพัฒนาการอำเภอร่วมรับประทานอาหาร โดยกล่าวขอเชิญท่านร่วมรับประทานอาหาร อาหารวันนี้พิเศษจริงๆ พัฒนาการฯมองดูอาหารเป็นน้ำพริกผักและแกงอีกหนึ่งถ้วย พอพัฒนาการฯรับประทานแกงแล้วจึงเอ่ยว่า แกงนี่ใส่อะไรครับเนื้อละเอียดนิ่มกว่าเนื้อไก่อีก ผู้นำตอบว่า นี่เป็นแกงอ่อมปรุงด้วยเนื้อ...งูสิง...พัฒนาการฯได้ยินดังนั้นก็...คลื่นไส้แทบอาเจียนแล้วคิดว่า โอว...ท้องเรานี่เป็นสุสานใหญ่จริงๆขนาดงูสิงยังไม่เว้น

เรื่อง เจ้าพ่อประตูผา

วันจันทร์พัฒนาการอำเภอขึ้นไปที่ว่าการอำเภองาวเพื่อลากิจอ่านหนังสือสอบเลื่อนระดับ จำนวน 5 วัน และจะไปสอบที่ กท.ม.ในวันอาทิตย์ ปรากฏว่าเสมียนปกครองนำ FAX มาให้ ข้อความว่า ให้พัฒนาการอำเภอพร้อมพัฒนากรไปอบรมที่ ศพช.เขต 5 จำนวน 5 วัน โดยให้ไปรายงานตัวในวันจันทร์นี้เวลา 13.00 น. พัฒนาการอำเภอนั่งรถราชการมาพร้อมกับพัฒนากร ระหว่างทางคุณวิศิษฐ์ฯพัฒนากรกล่าวว่า ผมสงสารหัวหน้าจังเลยทำงานก็หนักจะอ่านหนังสือสอบก็ต้องเข้ารับการอบรมอีก เอาอย่างนี้ผมจะบนบานเจ้าพ่อประตูผาให้ ต่อหน้าศาลเจ้าพ่อคุณวิศิษฐ์ฯบนบานว่า...ขอให้หัวหน้าผมสอบได้เถิด...ผมจะเลี้ยง...บุหรี่ 1 เบ้า เหล้า 1 ไห ไก่ 1 คู่ เอ้าหัวหน้าจุดประทัดบน ต่อมาไม่นานพัฒนาการอำเภอได้รับโทรศัพท์ว่า...หัวหน้าสอบได้แล้ว...ได้ที่ 254...พรุ่งนี้หัวหน้ารีบนำของมารับผมไปแก้บนด้วย

นิทาน ความพอประมาณ 3 ประเภท

ในกลุ่มผู้นำชุมชนแห่งหนึ่งได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ผู้นำคนแรกกล่าวว่า ผมวัน...วันใช้เงินไม่ถึง 100 บาท ครอบครัวผม..พอมีพอกิน..ไม่เดือดร้อนอะไร แต่ต้องอดออมไม่ฟุ้งเฟ้อ... ผู้นำคนที่สองกล่าวขึ้นอีกว่า...ทุกวันเย็นผมจะพาครอบครัวไปรับประทานอาหารดีๆใหม่ๆที่ภัตตาคารเงียบๆเพื่อสร้างบรรยากาศที่ดีในครอบครัว...เอ๊ะอย่างนี้เขาเรียกว่า...เหลือกินเหลือใช้...ผู้นำคนที่สามกล่าว และกล่าวต่อ สำหรับผมต้องจิบไวท์..ตีกอล์ฟ..พาครอบครัวไปเที่ยวต่างประเทศพร้อมกับคนรับใช้ติดตาม..ผู้นำคนที่สี่คิดว่าอย่างนี้เขาเรียกว่า...มั่งมี ศรีสุข... ท่านล่ะรู้จักตัวเองไหม?ว่ามีความพอประมาณอยู่ในประเภทใด?

ตอน ประตูมาร

มิถุนายน 2535 ผมได้ย้ายไปรับราชการที่จังหวัดแพร่ ก็มีความตื้นเต้นพอควร เมื่อเดินทางไปถึงจังหวัดแพร่ก็เริ่มทำหน้าที่นักพัฒนาออกสำรวจพื้นที่และได้เจอป้ายหนึ่งเขียนว่าทางไปประตูมาร ผมอดที่จะประหลาดใจไม่ได้เมื่อไปถึงที่ทำงานจึงแอบถามเพื่อนว่า เอ จังหวัดแพร่มีประตูมารด้วยหรือเพื่อนตอบว่ามีคำว่าประตูมารคนสมัยโบราณได้ตั้งขึ้นมีความหมายว่า ทางไปสุสาน เพื่อนเข้าใจไหม ผมรีบตอบว่าเข้าใจแล้วครับ

ตอน มะแล่ที

นานมาแล้ว...พัฒนากรได้รับเชิญไปร่วมพิธีกรรมมัดมือช้างของชาวปากะญอในหมู่บ้านหนึ่งของอำเภออุ้มผาง พอเสร็จพิธีพัฒนากรกำลังเดินกลับที่พักปรากฏว่ามีหญิงสาว(ทราบภายหลังว่าชื่อ มะแล่ที)ปากะญอแต่งชุดสีขาวเดินตามมา พัฒนากรจึงถามว่า เดินตามมาทำไม เธอตอบว่า...อยากจะเอาเสี่ยวมาเป็น...เตอกัวดอ...ฮ้ามันแปลว่า...สามี...พัฒนากรไม่รู้จักเธอมาก่อนจึงถามว่าเพราะอะไร...เธอตอบว่าเสี่ยวล่ำสันดีอยากจะเอาไปทำไร่ข้าวป้าง(ข้าวโพด) พัฒนากรได้แต่เดินหนีและรำพึงว่า...โถหนุ่มปากะญอแข็งแรงกว่าเรามีถมไป